Şafak çanları çalar iken yüreğime,
Yakamoz aydınlatır mı sensiz gecelerimi?
Güneş doğar mı sensiz maviliklerime?
Martılar uçar mı yokluğunda yüreğime?
Sabah olmuştu sessiz kasabama
Asma bahçelerindeydi teninin kokusu
İncir ağaçlarındaydı dokunuşların
Ve Gülümsemen yansıyordu güneşin ışıltısıyla…
İner iken Ege’min sahillerine
Narin ellerine dokunmuş pamuk tarlaları
Ve açmış güz çiçekleri gibi
Yanağındaki GAMZE’ler…
Bakar iken ufkun sonsuzluğuna
Tel tel olmuş saçlarına düşmüş kırmızının büyüsü
Ve Güller sarmıştı dudaklarını
Hep ordaymışsın gibi
Bir gün gelecekmişsin gibi…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder