Öznenin çığlığıydı devrik cümlelerim.
Zamirlerim boynunu bükmüştü sensizliğimde,
Nesneler olmaksızın sevgini hissettim tenimde.
Varlığın göç karmaşasında,
Satır aralarındaydı sevgi çığlıklarım.
Noktalar konmamalı dizelere,
Yokluğunda martı tekrar aşık olabilmeli rüyalarında.
Yokluğunda tekrar tekrar aşık mı oluyorum ne?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder