Sen bilmezsin Ege'yi, İstanbullu!
Özgür ve naif insanların memleketidir Ege,
Üzüm bahçelerinde başlar Egelilerin hayatı,
Rakı masasında biter tüm yaşamı...
Ege'de martılar bile mutludur, İstanbullu!
Her kanat çırpışında ufka doğru,
Aydınlık mavilikler açılır önlerine.
İmbat hafiften serinletir Egelinin yüreğini,
Sevgilisinin tenini hisseder her nefes alışında,
Ve bir yudum haz alır, tüketmez mutluluğunu!
Ege yaşamdır İstanbul'lu!
Üç gün görmek için gittiğinde büyüler insanı,
Ama anlayamazsın sen!
İnsanı ile yakamozun ışıltısında kaybolmadıktan sonra...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder